Niedokrwistości u kobiet ciężarnych.

Niedokrwistości u kobiet ciężarnych.

Niedokrwistość (anemia) to stan kliniczny objawiający się zmniejszeniem liczby krwinek czerwonych, ilości hemoglobiny i objętości krążącej w krwioobiegu masy krwinek czerwonych poniżej wartości przyjętych za normę.

W ciąży należy uświadomić sobie pewną odrębność polegającą na tym iż ilość bezwzględna krwinek czerwonych rośnie na skutek stymulacji szpiku kostnego przez procesy hormonalne towarzyszące ciąży lecz rośnie również objętość łożyska naczyniowego i krążącego w nim osocza. Przyrost tego drugiego składnika krwi jest relatywnie większy. Taki stan wynikający z większego przyrostu objętości osocza niż krwinek czerwonych nazywany jest „fizjologiczną lub pozorną niedokrwistością ciężarnych”. W badaniach laboratoryjnych stwierdzamy obniżenie parametrów, które definiują anemię.

Zwiększenie objętości osocza następuje już od 3 miesiąca ciąży do około 34 tygodnia ciąży i w swym szczytowym okresie osiąga 50% wartości wyjściowej. Wzrost ilości krwinek czerwonych w tym czasie jest proporcjonalnie mniejszy. Dlatego dla ciężarnych ustalono inne normy dla poszczególnych trymestrów ciąży Dla przykładu w trzecim trymestrze ciąży dolna granica prawidłowego stężenia hemoglobiny wynosi 6,8 mmol/l, krwinek czerwonych 3500000/mm a hematokrytu 36%.
Wartości niższe o można podzielić na stopnie od małego poprzez średni do dużego. Dla pierwszego trymestru poziom hemoglobiny świadczący o anemii wynosi poniżej 8,1 mmol/l (13 g%) dla drugiego 7,5 mmol/l (12 g%) dla trzeciego 6,8 mmol/l (11 g%).

Klasyfikacji niedokrwistości jest wiele w zależności od potrzeb rozpatrujących to zagadnienie. Z punktu widzenia położnika najistotniejszym jest podział na ostre i przewlekłe.
Ostre niedokrwistości to takie, których przyczyną są wszelkiego rodzaju krwawienia wynikające z patologii ciąży (np. poronienie), porodu (np. z łożyska przodującego). Leczenie tego typu powikłań musi być niezwykle intensywne z powodu zagrożenia życia ciężarnej i płodu.
Niedokrwistości przewlekłe mogą być przyczynowo związane z ciążą lub być wynikiem innych chorób a ciąża jedynie je nasila. Te pierwsze stanowią około 50% wszystkich niedokrwistości występujących u ciężarnych. Mają związek z odżywianiem się ciężarnej i standardem ekonomicznym. Tu również za ich przyczynę trzeba uznać w większości przypadków niedobór żelaza. Niedokrwistości towarzyszące ciąży a wynikające z innych stanów chorobowych mają swoje przyczyny w niedoborach substratów potrzebnych do tworzenia krwinek (żelazo, witaminy (np. C,B 12, kwas foliowy) oraz mikroelementów (miedź, kobalt) czy niektórych białek. Inną ich przyczyną może być niewłaściwe funkcjonowanie mechanizmów układu krwiotwórczego zaburzone przez wrodzone niedoskonałości lub działanie czynników toksycznych, chorób nowotworowych, zaburzeń endokrynologicznych czy odpornościowych. Wreszcie nadmierna destrukcja krwinek spowodowana wrodzonymi defektami, działaniem czynników toksycznych czy immunologicznych może prowadzić do niedokrwistości. Leczenie w tych przypadkach musi uwzględniać specyfikę czynników, które prowadzą do tego typu niedokrwistości.

Niedokrwistości mają znaczny wpływ na przebieg ciąży.
Anemia powoduje upośledzenie czynności łożyska oraz narusza równowagę organizmu. Brak odpowiedniego utlenienia tkanek może być przyczyną nieprawidłowego rozwoju ciąży oraz zamartwicy płodu czy zahamowania wzrostu wewnątrzmacicznego płodu. Anemia zwiększa możliwość poronienia czy porodu przedwczesnego. Następne możliwe konsekwencje anemii to nieprawidłowe usadowienie i przedwczesne odklejenie łożyska oraz zaburzenia krzepnięcia krwi. Przebieg porodu u kobiety z anemią bywa powikłany nieprawidłową czynnością skurczową macicy co w konsekwencji może prowadzić do jego przedłużania i krwotoków położniczych.
Obniżenie odporności organizmu towarzyszące anemii sprzyja rozwojowi infekcji oraz bywa przyczyną trudności prawidłowym przebiegu połogu.

Related posts

Top